Anekdotes uit de sportgeneeskunde - Roland Matthes

Bij mijn zoektocht naar gerenomeerde sprekers voor het Limburgs Congres voor Sportgeneeskunde heb ik meerdere jaren gepoogd om Roland Matthes (1950-) uit de voormalige DDR uit te nodigen. Matthes kroonde zich op de Spelen van 1968 in Mexico en die van 1972 in München tot Olympisch kampioen 100 en 200m rugslag. In totaal verbeterde hij 16 keer een wereldrecord, bleef hij zeven jaar lang ongeslagen en werd hij drie keer wereldkampioen. Bovendien was hij in 1984 afgestudeerd als arts en specialiseerde hij zich in orthopedische heelkunde. Maar telkens opnieuw ving ik bot bij het Olympisch Comité van de DDR..

Groot was mijn verbazing toen ik begin 1987 een telefoontje kreeg uit de DDR met de vraag of ik nog steeds in sprekers geïnteresseerd was. En of ik dat was. De dame aan de andere kant van de lijn beloofde me dat er twee zouden overvliegen, Dokter Rolf Donath (1929-2017), Direktor van het Zentralinstitut des Sportmedizinisches Institut in Kreisha bij Dresden en Hans-Georg Aschenbach (1951-), Olympisch kampioen schansspringen op de winterspelen van 1976 in Innsbruck en winnaar van drie wereldtitels, die ook sportarts en orthopedisch chirurg was. De reden van hun komst werd mij enkele weken later duidelijk, Erich Honecker (1912-1994), de staatsraadsvoorzitter van de DDR zou een staatsbezoek brengen aan België en om banden te smeden mochten ook andere prominente DDR’s naar ons land overvliegen.

Ik wachtte mijn genodigden op in de luchthaven van Maastricht, maar tot mijn grote verbazing kwam enkel Donath uit het vliegtuig gestapt. Toen ik hem naar Aschenbach vroeg, mompelde hij iets van een griepaanval en bracht hij het gesprek vlug op een ander onderwerp. Later bleek dat het de DDR-bonzen ter oren was gekomen dat Aschenbach de benen wilde nemen naar het Westen en dus hielden ze hem thuis. Negen maanden na ons congres, in augustus 1988, lukte het hem toch toen hij met de nationale ploeg een schanswedstrijd ging betwisten in Hinterzarten bij Freiburg. Na zijn vlucht startte hij in de Mooswaldklinik van Freiburg een praktijk als orthopedisch chirurg, maar voor de verzamelde pers deed hij ook heel het dopingsysteem van de DDR uit de doeken. Toppunt was dat enkele maanden later de muur viel. In 2012 publiceerde hij het boek 'Euer Held. Euer Verräter. Mein Leben für den Leistungssport' vrij vertaald 'Uw held. Uw verrader. Mijn leven voor de competitiesport'.

Toch nog even terug naar Donath. Toen ik hem vanuit de luchthaven van Maastricht over de autosnelweg naar Hengelhoef vervoerde, vroeg hij me op zeker ogenblik wanneer we de Nederlands-Belgische grens zouden naderen. Toen ik hem antwoordde dat we er net waren overgereden geloofde hij zijn oren niet, want hij had geen slagbomen, laat staan wachttorens gezien. In Hengelhoef aangekomen sloeg de paniek hem echter om het lijf. Net op dat ogenblik waren de Amerikaanse strijdkrachten immers op weg naar hun jaarlijkse grote manoeuvers in Duitsland en ieder jaar opnieuw hielden ze op de reis daarheen een tussenstop in Hengelhoef. Het wemelde er dus van GI’s en Amerikaanse legervoertuigen en Donath sloeg bleek uit.

Spijtig genoeg heb ik Roland Matthes nooit op ons congres kunnen krijgen. Na de val van de muur werd hij orthopedisch chirurg in Marktheidenfeld, een stadje bij Würzburg in het zuiden van Duitsland.


rdsm