Doping in de sport - 1981

1981

Doping in de DDR

Omwille van de vele door de anabolica inspuitingen veroorzaakte complicaties moest Catherine Menschner (1967-) op haar veertiende stoppen met zwemmen. Ze hield er een permanente beschadiging aan de ruggegraat en de voortplantingsorganen aan over. Op zesjarige leeftijd won ze haar eerste wedstrijd en daarom werd ze tot de Oost-Duitse sportacademie toegelaten, waar ze allerlei helgekleurde snoepjes moest slikken. Op haar elfde voerde ze probleemloos honderd push-ups uit. Na het sporten kreeg ze met moeite 250 gram omhoog, leed ze voortdurend rugpijn, was ze kort van adem en kreeg ze regelmatig infecties aan haar buitensporig grote longen. De zeven miskramen die ze kreeg schreef ze eveneens toe aan de producten die ze in haar jeugd kreeg ingespoten. Na haar sportieve carrière werkte ze als journaliste in Berlijn.

Christiane Knacke (1962-) stopte in 1981 met zwemmen, nadat ze het jaar voordien op de Olympische Spelen van Moskou brons had gehaald op de 100m vlinderslag, na haar landgenoten Andrea Pollack (1961-) en Caren Metschuck (1963-). In 2017 blikte ze tijdens een interview terug op deze periode.

“Ik zag geen perspectief meer in het zwemmen en in de DDR. Ik wilde meer van het leven. Ik wilde een gezin. Ik wilde kunnen bewegen. Op mijn achttiende was ik al drie of vier keer geopereerd aan het bewegingsapparaat.”

In 1977 tijdens de landenontmoeting tegen de Verenigde Staten dook ze op de 100m vlinderslag met een chrono van 59.78 als eerste vrouw onder de minuut. Een half jaar voor dat nieuwe wereldrecord had ze voor het eerst Oral-Turinabol gekregen en de resultaten waren daar toen al merkbaar van. Later volgden spuiten om de trainingen lichter te maken, aldus de trainers.

“De dag bestond uit zwemmen, eten en studeren. 14 uur aan een stuk tot je thuis kwam. Ons lichaam kon de snelle spieraangroei  niet meer aan. Als we onze begeleiders hierover ondervroegen botsten we tegen een muur van stiltzwijgen. We voelden een hevige spierpijn telkens we het spul kregen. Zulke armen, zulke benen, zulke ballonnen. Te snelle spiergroei. Na drie weken behandeling kon je al enorme veranderingen in je lichaam zien. Je kon je spieren bijna zien groeien. Maar je ging door met trainen, iedere dag opnieuw twintig kilometer.”

“Als ik terugdenk aan de zwemmers uit de Verenigde Staten of uit andere landen, denk ik niet dat wij de enige gedopeerden waren. De Amerikanen waren helemaal niet elegant, dat waren ook zulke beesten.”

“We kregen de Oral-Turinabol zonder verpakking, de artsen en coaches keken nauwgezet toe of we ze wel namen. Vandaag weet ik dat ik een proefkonijn was. Zonder dat wij het wisten en zonder dat onze ouders het wisten, testte men medicijnen op ons uit die ernstige schade veroorzaakten. Ze hebben ons verslaafd gemaakt.... Als je slecht trainde of opstandig was, kreeg je als straf minder... We kregen zware stemmen en moesten voortdurend onze benen scheren, waanzinnig hoe zwaar die behaard waren.”

In 1978, het jaar na haar fabuleus wereldrecord, zou ze normaal gezien wereldkampioen worden in West-Berlijn. Maar dat feestje ging niet door. Bij een interne controle net voor aanvang van het WK bleek dat haar lichaam de Oral-Turinabol niet vlug genoeg had afgebouwd en samen met Petra Thümer (1961-) werd ze huiswaarts gestuurd. De labo technici hadden zich duidelijk misrekend. Het jaar nadien in Moskou haalde ze nog Olympisch brons en naar eigen zeggen gebeurde dat clean.

Ze huwde en scheidde van de FDL-functionaris Driesener en hetrouwde met in Wenen met de Oostenrijkse vakbondsafgevaardigde Sommer. Beroepshalve werd ze in Wenen boekhoudster van het Theater der Jugend.

Atletiek

De Finse atleet Kaarlo Maaninka (1943-) won zilver op de 10.000m en brons op de 5.000m tijdens de Olympische Spelen van 1980 in Moskou. Het jaar nadien bekende hij dat dat dank zij bloeddoping was, die toen nog niet verboden was.

De Duitse hamerslingeraar Uwe Beyer (1945-1993) bekende in een maandblad dat hij jarenlang anabolica had gespoten waardoor hij de bronzen medaille kon winnen op de Spelen van 1964 in Tokio. Toen hij in 1993 aan een hartaanval stierf werd dit gelinkt aan zijn overmatig gebruik.

Op 7 juli 1981 verbeterde de Amerikaan Ben Plucknett (1954-2002) het wereldrecord discuswerpen met een worp van 72m34. De week nadien schrapte de International Association of Athletes zijn naam echter van de tabellen nadat hij positief had getest op anabolica.

Voetbal

De Paraguayaanse voetballers Cesar Diaz, Mariano Pesca, Ortiz Aquino en Aldo Florenti van vice-kampioen Club Cerro Porteno kregen drie tot vijf jaar gevangenis nadat ze op doping werden betrapt.

De Belgische sportarts Andre Noret (1933-2004) vertelde in 1981 over zijn eerste dopingervaringen in het voetbal uit de jaren '50:

"Als student zetelde ik in het bestuur van een grote Belgische voetbalclub, die een belangrijk internationaal tornooi met grote Europese jeugdteams organiseerde. Elk elftal kreeg een begeleider toegewezen, ik zat bij de Italianen die een arts hadden meegebracht. Revolutionair voor die dagen, geen enkel ander team had medische begeleiding voor zijn junioren, zelfs de Engelsen, de Duitsers, de Fransen of de Nederlanders niet.... Na het medisch onderzoek, verdeelde de Italiaanse arts grote hoeveelheden medicatie bij het opstaan en naar bed gaan en voor iedere maaltijd. Bovendien gaf hij sommige spelers intraveneuze of intramusculaire injecties een kwartier voor iedere wedstrijd.... Hij vertelde me dat de in het hotel verdeelde medicamenten vitamines, tonica en preventieve middelen voor leverbeschadiging waren, over de inhoud van de spuiten loste hij niets.... Wantrouwig geworden verloor ik Dr X niet meer uit het oog en op zekere avond zag ik hem 's avonds lege ampullen wegwerpen in een aan het stadion grenzende straat, die hij zorgvuldig in een zak verstopt had. Enkele uren later ging ik op zoek naar de lege ampullen, die me het geheim moesten verraden waarom de jonge spelers nooit moe werden. Het waren amfetamines, die hij aan jonge kerels van 17 tot 19 jaar had toegediend."

Drie jaar nadat Argentinië in Buenos Aeres de finale het WK met 3-1 won van Nederland, onthulde ploegarts Rubén Oliva (1923-2013) in het Franse dagblad 'Le Figaro' dat dat met behulp van prestatiebevorderende middelen gebeurde.


rdsm