Geschiedenis van de Sportgeneeskunde - 1908

1908

In 1891 startte de Amerikaanse arts George Wells Fitz (1860-1934) een labo voor inspanningsfysiologie aan de Harvard University en in 1908 publiceerde hij 'Principles of Physiology and Hygiene'.

1908

Onder het motto ‘Gymnastik erhält Gesundheit und Schönheit' ontwikkelde de Weense masseur Johann Lovranics het hierboven getoonde apparaat, waarop hij een patent nam.

1908

Door een gebrek aan erkenning en het ontbreken van een universitaire opleiding, werd de massage en de fysiotherapie door de ziekenhuisartsen verwaarloosd. Ze beschouwden het niet als een specialisatie of een empirische toevoeging van de conventionele geneeskunde. Zonder controle, indicaties of doseringsvormen konden de medische faculteiten geen therapie ontwikkelen voor de verschillende instellingen. In 1908 in Parijs trachtten de sprekers op het '1er Congrès de Physiothérapie des médecins de langue française' de resultaten van verschillende fysiotherapie-methoden aan te tonen en communiceerden ze de effecten van hun vergelijkende experimenten met conventionele therapieën, om op die manier aan de universitaire medische wereld een geloofwaardigheid voor deze nieuwe technieken te leveren.

1908

Op de Olympische Spelen van 1908 in Londen nam de Duitser Arthur Mallwitz (1880-1968) deel aan het hoogspringen en het verspringen uit stand, maar gelijktijdig was hij ook de sportarts van de Duitse ploeg. Nochtans waren er in Londen geen medische kabinetten voorzien en enkel de marathonlopers moesten zich voor de start medisch laten onderzoeken. Mallwitz publiceerde dat jaar ook zijn eindwerk 'Körperliche Höchstleistung mit besonderer Berücksichtigung des Olympischen Sportes’, dat bestempeld wordt als een allereerste thesis over Sportgeneeskunde.

1908

De Amerikaanse wielrenner Robert Waltour (1878-1949), die tweemaal wereldkampioen stayeren werd en sterke zesdaagsen reed, was een fervent voorstander van massage tijdens wedstrijden.

1908

De Duitse orthopedist Alfred Schanz (1868-1931) pleitte in zijn boek 'Handbuch der Orthopädischen Technik für Ärzte und Bandagisten' voor massagebehandelingen. Schanz introduceerde de term 'functionele insufficiëntie'.

1908

Het ontwerp van een pletysmograaf door de Duitse fysioloog Heinrich Johannes Boruttau (1869-1923), zoals het verscheen in zijn 'Lehrbuch der medizinischen Physik: Für Studierende und Ärzte zur Ergänzung jedes Lehrbuchs der Experimentalphysik'.

1908

De Nederlandse arts Willem Einthoven (1860-1927) herkende de mogelijke veranderingen in verband met ischemie. Hij publiceerde een ECG met ST-segmentdepressie na inspanning, maar becommentarieerde deze bevinding niet.

 


rdsm