Geschiedenis van de Sportgeneeskunde - 1911

1911

In Dresden opende de Duitse sportarts Arthur Mallwitz (1880-1968) het eerste instituut voor sportonderzoek, waarbij heel wat bekende artsen en fysiologen betrokken waren, zoals René Du Bois-Reymond (1863-1938), Friedrich Kraus (1858-1936) en Georg Friedrich Nicolai (1874-1964). In dit laboratorium werden radiologische, ergometrische en anthropometrische onderzoeken uitgevoerd op sporters. Het lag in de onmiddellijke omgeving van een stadion met atletiekpiste, zwembad en tennisvelden, zodat men de sporters meteen na hun training of competitie kon onderzoeken.

1911

Het respiratie-apparaat van de Finse arts Georg von Wendt (1876-1954)

1911

De Engelse fysioloog Claude Gordon Douglas (1882-1963) ontwikkelde de naar hem genoemde Douglaszak, waarin hij tijdens een inspanningsproef lucht opving om de zuurstofconsumptie te kunnen berekenen. De voornaamste kritiek voor het collecteren van uitgeademde lucht was de permeabiliteit voor koolstofdioxide bij het gebruik van rubber. Dat loste Mueller op door de binnenzijde van de zak met zilverpapier te bekleden en dan te vulkaniseren.


 
Door deze luchtdichte zak van 100 of 200 liter kon de uitgeademde lucht van een proefpersoon tijdens spierarbeid zodanig geleid worden, dat verschillende achter elkaar gekoppelde zakken de lucht op nauwkeurig gecontroleerde tijdstippen verzamelden. Bij het ledigen werd de inhoud van de zak via een gasmeter gemeten.

Eerder werd via een kleine buisje een staaltje lucht afgenomen voor de chemische analyse van het O2 en CO2-gehalte, eerst met het gasanalysetoestel van de Schotse arts John Scott Haldane (1860-1936) en later via dat van de Zweedse fysioloog Per Frederik Scholander (1905-1980).

1911

Respiratie-apparaat van de Duitse fysioloog Eduard Pflüger (1829-1910).

1911

Hagen's Training Machine, waarvoor Claude Lauraine Hagen uit New York een patent aanvroeg, dat hem in 1913 werd toegekend. De loopband was voor die tijd verrassend gedetailleerd en vooruitstrevend. Hagen had bijvoorbeeld voorzien dat zijn machine voor gemakkelijk transport kon opgevouwd worden.

1911

De Zwitserse arts Wilhelm Knoll (1876-1958) was in eigen land een van de pioniers van de Sportgeneeskunde. In het kader van lichamelijke opvoeding onderzocht hij de fysieke groeiveranderingen. De resultaten van deze in 1906 begonnen studie presenteerde hij in 1911 aan de Hygiene-Ausstellung in Dresden.


rdsm