Geschiedenis van de Sportgeneeskunde - 1916

1916

In 1916 beschreven de Amerikaanse fysiologen Francis Gano Benedict (1870-1957) en Edna H. Tompkins (1881-?) een klinische respiratiekamer, die zij ontwierpen voor het accuraat bepalen van de respiratoire quotiënt tijdens periodes van één uur of langer.

Hiervoor gebruikten zij het universele respiratietoestel, maar de kamer was amper groot genoeg om een proefpersoon toch nog comfortabel te laten zitten.

Het toestel dat Francis Gano Benedict (1870-1957) ontwikkelde voor het meten van het basaal metabolisme was zowel geschikt voor het meten van CO2 als voor O2.

1916

De Deense Professor August Krogh (1874-1949) schreef in 1916 de bijdrage 'The respiratory exchange of animals and man', waarin hij zijn spirometriesysteem besprak voor het meten van het basale metabolisme. Het toestel was een aanpassing van de apparaten gebouwd door de Britse fysiologen John Burdon Haldane (1892-1964) en Claude Gordon Douglas (1882-1963). Het was voorzien van kleppen en de lucht circuleerde door de adembewegingen van de proefpersoon. Koolstofdioxide werd in een vat met natriumcarbonaat geabsorbeerd, dat 1000 liter koolstofdioxide kon absorberen, een hoeveelheid die een man prouceert in rust in ongeveer 70 uur. De registratiespirometer gaf een kwantitatieve registratie van de ademhalingsbewegingen en regelde de opname van zuurstof via een elektrisch circuit. De zuurstof uit de cilinder werd door de meter elektrisch registreert door het sluiten van het circuit telkens een bepaalde hoeveelheid werd doorgelaten. Wanneer een experiment over een lange periode verlengd moest worden, of als de zuurstofabsorptie te snel was, zoals bij intensieve spierarbeid, moest de toegelaten zuurstof bijna volledig zuiver zijn om te voorkomen dat het zuurstofpercentage in het kleine apparaat daalde. Het apparaat liet geen directe bepaling van koolstofdioxide toe. Wanneer dergelijke bepalingen gewenst waren, werden monsters van vervallen en geïnspireerde lucht uit de vaten (2) en (10) getrokken. Het ademhalingsquotiënt werd bepaald door deze monsters op koolstofdioxide en zuurstof te analyseren. De totale ademhalingsuitwisseling kon ook over korte periodes gemeten worden door de analyseresultaten met de ventilatie te vermenigvuldigen zoals ze gemeten werd op basis van een grafische opname.

1916

Op pagina 40 van 'A Comparison of Methods for Determining the Respiratory Exchange of Man', een boek van de Amerikaanse fysioloog Thorne Martin Carpenter (1878-1971) verscheen een beschrijving van een spirometer waarmee ook het basaal metabolisme gemeten werd.


rdsm