Geschiedenis van de Sportgeneeskunde - 1924

1924

Op de Olympische Spelen van Parijs werd de Amerikaanse ploeg voor het eerst door een medisch team begeleid, twee artsen, een verpleegster en een atletiekcoach.

1924

De Engelse fysioloog Archibald Vivian Hill (1886-1977) beschreef de maximale zuurstofopname (VO2 max). Hij bedacht de termen O2-deficiet, steady state en O2-schuld.

1924

De Duitse chirurg en sportarts August Bier (1861-1949) verhuisde in 1924 naar de Chirurgischen Universitätsklinik München, waar Professor Ferdinand Sauerbruch (1875-1951) de touwtjes in handen had. Bier lanceerde ook ‘Deutschen Ärztebundes zur Förderung der Leibesübungen’, het Duitse tijdschrift voor Sportgeneeskunde dat aan sportmedisch en sportwetenschappelijk onderzoek gewijd was.

1924

De Duitse artsen Ludwig Aschoff (1866-1942) (foto) en Oskar de la Camp (1871-1925) startten het departement Sportgeneeskunde aan de Universität Freiburg, dat onder leiding van Professor Hermann Rautmann (1885-1956) deel uitmaakte van de dienst Interne Geneeskunde. De studenten Geneeskunde moesten verplicht deelnemen aan ‘lichamelijke oefeningen’. Rautmann had tijdens de eerste Wereldoorlog heel wat antropologisch onderzoek gedaan bij soldaten. Zo hield hij zich bezig met hartvergroting bij atleten en onderzocht hij de hypertrofie van het hart tijdens atletiektraining.

1924

Toen hij in Hamburg bij internist en pneumoloog Ludolph Brauer (1865-1951) werkte, ontwikkelde de Duitse arts Hugo Wilhelm Knipping (1895-1984) een spirograaf voor basale bepalingen.

1924

Een draagbare Douglas Bag uit 1924.  

1924

De Duitse arts en fysiotherapeute Hede Teirich-Leube (1903-1979) speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling van bindweefselmassage. In 1923 startte ze als secretaresse, laborante en fotografe in het antropometrische laboratorium van de Deutschen Hochschule für Leibesübungen in Berlijn en een jaar later haalde ze daar haar diploma. Ze doceerde aan de Krankengymnastikschule van Professor Wolfgang Kohlrausch (1888-1980). Toen die naar de Universität Freiburg verhuisde volgde ze haar leermeester. In 1941, bij het vertrek van Kohlrausch naar Straatsburg, nam ze in Freiburg de leiding over en voltooide ze ook haar studies Geneeskunde. Van 1949 tot 1970 was ze voorzitster van het 'Landesverbandes Südbaden-Südwürttemberg der Krankengymnastinnen' en samen met Professor Orthopedie Kurt Lindemann (1901-1966) en diens collega Wolfgang Heipertz (1922-2013) gaf ze het vierdelige 'Lehrbuch Krankengymnastik' uit.


rdsm