Geschiedenis van de Sportgeneeskunde - 1929

1929

De introductie van de ergospirometrie door de Duitse Professor Geneeskunde Hugo Wilhelm Knipping (1895-1984) was van fundamenteel belang voor de verdere klinische inspanningsdiagnostiek. Met behulp van zijn toestel kon Knipping tijdens een gedoseerde arbeidsbelasting zowel de respiratoire volumes als de respiratoire gassen meten. Dit werd mede mogelijk gemaakt door de ontwikkeling van de ergometer van Carl Speck (1828-1916).

1929

De Amerikaanse cardiologen Arthur Master (1897-1973) en Gordon Oppenheimer (1900-1974) van het Mount Sinai Hospital in New York City, introduceerden een gestandaardiseerd oefenprotocol voor het bepalen van de functionele capaciteit en haemodynamische respons, maar het was pas in de jaren 1950 dat het eerste ergospirometrie-apparaat ontwikkeld werd dat aan alle wetenschappelijke eisen voldeed. In zijn eerste artikel over inspanningsproeven uit 1929, herkende master de waarde van het ECG niet voor het aantonen van ischemie. Hij gebruikte enkel de pols en bloeddruk om de hartcapaciteit van de patiënt te evalueren. Master populariseerde ook de idee om inspanningscapaciteit met een soort standaardtest te evalueren.

1929

In 1929 publiceerden de Amerikaanse fysiologen Edward Christian Schneider (1888-1954) (foto) en Gordon Clark Ring (1901-?) de resultaten van een twaalf weken durend trainingsprogramma voor het verbeteren van het uithoudingsvermogen. Ze toonden een stijging aan van 24% van de ‘crest load’ van zuurstof of de maximale zuurstofopname.

1929

De Italiaanse Vereniging voor Sportgeneeskunde ‘Federazione Medico Sportiva Italiana’ (FMSI) zag in 1929 het levenslicht. De leden van de vereniging evalueerden tussen 1929 en 1931 2.400 jongens en meisjes en 342 competitiesporters om hen te helpen in hun keuze welke sport hen het meest zou liggen.

1929

De Italiaanse sportarts Giacinto Viola (1870-1943) en de Italiaanse endocrinoloog Nicola Pende (1880-1970) (foto) ontwikkelden een biometrisch evaluatieschema voor atleten.

1929

In 1929 ontwikkelde de Duitse fysiotherapeute Elisabeth Dicke (1884-1952) de ‘bindweefselmassage'.

 

 


rdsm