Geschiedenis van de Sportgeneeskunde - 1936

1936

In 1936 publiceerde de Amerikaanse Professor Fysiologie Arthur Steinhaus (1897-1970) het artikel 'Physical Education, and Recreation' in de Journal of Health, een van de eerste bijdragen over 'fysieke fitheid'.

1936

Het jaar 1936 was een hoogtepunt voor de Duitse sportartsen. Zowel de Olympische Winterspelen in Garmisch-Partenkirchen, als de Olympische Zomerspelen in Berlijn en het voorafgaande tweede Internationaal Congres voor Sportgeneeskunde boden de Duitse Sportgeneeskunde de gelegenheid zich op het internationale toneel te profileren.

In zijn openingsrede stelde Obergruppenführer Emil Ketterer (1883-1959):

“Elke Duitse arts moet een toekomstige sportarts zijn. Het hoofddoel van de sportmedische activiteit ligt niet zo zeer in de behandeling van opgetreden schade, maar eerder in het verhinderen ervan. In de sportmedische activiteit moet de profylaxie, het advies en de ondersteuning op de voorgrond staan."

Maar op het einde van dat Olympisch jaar werd de Deutschen Sportärztebundes ontbonden, plots was sportmedisch wetenschappelijk onderzoek niet meer nodig.

1936

In de Verenigde Staten opende ‘the godfather of fitness’ Jack Lalanne (1914-2011) de eerste moderne gezondheidsstudio.

1936

Met zijn publicaties 'How about some muscle?' (1936), 'Forgotten objectives of physical education' (1937), 'Endurance' (1949) en 'Why not some physical fitness?' (1956) pleitte de Amerikaanse Professor Charles McCloy (1886-1959), een inspanningsfysioloog aan de State University of Iowa, in de vakliteratuur voor een terugkeer naar de essentie van lichamelijke gezondheid en lichamelijke ontwikkeling.

1936

In de publicatie "Über die Funktionsprüfung von Atmung und Kreislauf' van de Duitse Professor Geneeskunde Hugo Wilhelm Knipping (1895-1984), die in 1936 in het Duitse wetenschappelijk tijdschrift 'Beiträge zur Klinik der Tuberkulose und spezifischen Tuberkulose-Forschung' verscheen werd bovenstaande foto van de Ergograph afgedrukt. Tijdens het onderzoek werden belastingsweerstanden stapsgewijze van 30 Watt tot soms 500 Watt en meer verhoogd. De gewenste werkdimensie staat links van de weerstanden en de hoeveelheid uitgevoerd werk kon meteen afgelezen worden. Het traagheidsmoment werd door grote metalen schijven verhoogd. De toerenteller is zichtbaar boven de slinger.

In diezelfde publicatie verscheen ook de afbeeldig van een spirograaf. De leidingen naar de patiënt toe zijn verlengd, zodat die zich vrij kan bewegen. Terwijl hij met de Ergograaf werkt is de patient is niet via een mondstuk, maar wel via een celluloïdmasker verbonden. Beide toestellen werden door het Duitse bedrijf van Albert Dargatz (1857-1941) gefabriceerd.


rdsm